De French Quarter meet dertien bij zes blokken, en tegen je derde ochtend heb je alles er twee keer doorheen gelopen. Wat het stratenplan verbergt, is hoe abrupt de stad ophoudt. Een halfuur ten zuiden van Canal Street houdt het asfalt op in cipressen en zwart water, en een uur de River Road op stroomt de Mississippi langs de suikerplantages die die ijzeren balkons hebben betaald. Beide uitstapjes passen in één dag, geen van beide vereist een vroege start, en beide vertellen je meer over waar je staat dan nog een rondje Bourbon Street.
Het moeras begint dichterbij dan je denkt
Je kunt gratis een moeras in lopen. Barataria Preserve, onderdeel van Jean Lafitte National Historical Park (aan de overkant van de rivier op de West Bank, ongeveer dertig minuten van de binnenstad) is een reeks verhoogde boardwalks over palmetto, kale cipres en langzaam bruin water, zonder ticket en open voor groepen van elke grootte. Niemand noteert je naam of beperkt het gezelschap, dus je kunt opdagen met vier of veertien personen.
Ga om tien uur 's ochtends, woensdag tot en met zondag, en je kunt meedoen aan de door rangers geleide Wetlands Walk, de beste prijs-kwaliteitverhouding in de omgeving van New Orleans: een uur met iemand die een waterhyacint van een eendenkroos kan onderscheiden en uitlegt waarom het land hier zakt. Tien uur is ook het laatste comfortabele uur van een Louisiana-zomerochtend; tegen de middag zijn de boardwalks een oven zonder schaduw en hebben de muggen hun ritme gevonden. Loop A van het Plantation Trail is gesloten voor onderhoud, dus plan je route rond de boardwalks die open zijn in plaats van te arriveren met een vast rondje in je hoofd.
Wat Barataria je niet betrouwbaar zal geven, zijn alligators op aanvraag, en het is geen boot. Het is een wandeling. Beschouw het als de gratis versie van het ding, een uur stilstaan in wetland, en als dat je hongerig maakt naar het echte achterland, betaal dan voor een romp.
Een boot kiezen op Honey Island
De moerastocht die je geld waard is, is Cajun Encounters Swamp Tour (aanlegplaats in Slidell, op Honey Island, ongeveer vijfenveertig minuten ten oosten van de Quarter). Sommige operators runnen een vijver langs de weg achter een parkeerplaats, en sommige runnen echt achterlandwater. Honey Island is de tweede soort, en Cajun Encounters is familiebedrijf in plaats van een lopende band voor toeristenbussen.
Twee boten, twee verschillende dagen uit. De Original-boot vervoert tot 22 personen en kost $39,99 voor ongeveer twee uur op het water. Dat is de sociale, gezinsvriendelijke optie, en een groep van acht of tien past allemaal op één romp zonder het gezelschap te splitsen. De VIP-smalboot kost $99,99, heeft een maximum van 10 tot 12 personen en is alleen voor 13 jaar en ouder, wat het de keuze voor stellen en fotografen maakt: minder hoofden voor je, een kleinere diepgang, en de mogelijkheid om smallere geulen in te varen. Als je met z'n tweeën bent die rustig water willen, betaal dan het verschil. Als je een gezin met een negenjarige bent, kun je dat niet, en de Original-boot is echt prima.
Alligatorwaarnemingen pieken van maart tot oktober, en bij warm weer zijn tien tot twintig of meer per tocht normaal in plaats van een folderbelofte. In de koude maanden zijn de dieren loom en grotendeels onzichtbaar, dus een moerastocht in december is een vogel- en cipresreis, nog steeds de moeite waard, maar pas je verwachtingen aan. Ongeacht het seizoen, neem de vertrekstijd van 17.00 uur als die wordt aangeboden: het licht is beter, de hitte is gebroken, en je bent terug in de stad op tijd voor een late diner.
Als je geen auto hebt, is hotelophaling vanuit de French Quarter boekbaar als optie, en het is het enige dat de reis pijnloos maakt. Boek het wanneer je de stoel boekt in plaats van te proberen een rideshare te regelen naar een dok in Slidell om zeven uur 's ochtends.
Waar een plantagebezoek echt voor dient
De River Road loopt westwaarts uit de stad langs de Mississippi, en het is bezaaid met grote huizen. De meeste verkopen je een antebellum-tuinfeest: eikenlanen, hoepelrokken, een trouwmarkt achter. Dat kun je allemaal overslaan.
Whitney Plantation (River Road, ongeveer een uur stroomopwaarts op de westelijke oever) is de enige grote Louisiana-plantage die volledig wordt verteld vanuit het perspectief van de tot slaaf gemaakte mensen die er werkten, van 1752 tot 1865. Dat is de hele reden om een dag aan de River Road door te brengen in plaats van een ochtend in de Garden District. Het kost $25 voor volwassenen voor zelfgeleide audio en $32 voor een begeleide rondleiding voor volwassenen, kinderen onder zes gratis, en je moet minimaal twee uur uittrekken. Mensen die een uur budgetteren, moeten de herdenkingsmuren haasten, die het deel zijn dat je bijblijft. Het is gesloten op dinsdagen en de laatste toegang is om 15.00 uur, dus dit is een ochtendvertrek, geen middagbevlieging. Groepsrondleidingen voor 20 tot 50 worden online van tevoren geboekt en het museum neemt ze serieus; het accepteert geen bruiloften of privéfeesten, en gezien het onderwerp vertelt die weigering je hoe de plek wordt gerund.
Laura Plantation (River Road, een kort stukje rijden van Whitney) is het Creoolse tegenwicht, een werkende suikerplantage gedocumenteerd door een bijzondere overleving van familiepapieren, met een museumexpositie die zowel het vrije als het tot slaaf gemaakte huishouden behandelt. Het kost ongeveer $28 tot $35 voor een begeleide rondleiding voor volwassenen, en rondleidingen vertrekken ongeveer elke veertig minuten vanaf 10.00 uur, wat betekent dat walk-ins meestal worden opgevangen, zelfs in het hoogseizoen. Er is een speciale groepsbalie voor touringcars en schoolgroepen, dus als je dertig mensen verplaatst, is dit de gemakkelijkste van de twee om in te passen.
Als je maar één dag voor de River Road hebt, doe dan beide. Ze liggen dicht genoeg bij elkaar om te combineren, en de combinatie is het punt: Whitney geeft je het grootboek van de arbeid, Laura geeft je de familie die het grootboek bijhield, en geen van beide is compleet zonder de andere. Als je maar een halve dag hebt, neem dan Whitney. Het is het hardere bezoek en het eerlijkere, en twee uur daar zal de rest van je week in New Orleans in perspectief plaatsen.
Dagen waarop de hitte wint
Tussen ongeveer juni en september is het midden van de dag buiten geen plan, en elke verstandige route houdt twee of drie binnendagen in reserve. Plan het moeras en de River Road voor de koelere ochtenden en zet het volgende in de middagen.
The National WWII Museum (Warehouse District) is de zwaargewicht: ongeveer $35 tot $40 voor volwassenentocht met apart geprijsde toevoegingen, zeven dagen open, en gemakkelijk een halve dag als je iemand bent die de bijschriften leest. De toegang voor de tweede dag is het waard om vooraf te kopen, want bijna niemand maakt het af in één bezoek. Groepen van tien of meer krijgen een tarief bij zowel het museum als BB's Stage Door Canteen, met één leider die 72 uur van tevoren betaalt en het gezelschap bij de deur incheckt, dus nomineer die persoon voordat je aankomt. Het sluit op Mardi Gras-dag, Thanksgiving, kerstavond en eerste kerstdag.
Studio Be (Bywater) is een pakhuis met muurschilderingen van Brandan 'BMike' Odums over verzet en de zwarte geschiedenis van New Orleans, en het is het beste uur in de Bywater: donker, koel en enorm. Het kost $15 voor volwassenen, $10 voor korting, $5 voor kinderen onder 12, met walk-in ticket, en de omvang van het gebouw betekent dat groepen zonder problemen passen, hoewel iets echt groots het beste van tevoren gemaild kan worden. Het is gesloten op maandag en dinsdag, wat mensen vaak overvalt.
The Backstreet Cultural Museum (Tremé) is de tegenovergestelde schaal, een paar kleine kamers met Mardi Gras Indian-pakken, jazzfuneral- en second line-materiaal, gerund door de gemeenschap die ze maakt. Nadat orkaan Ida het oude St Claude-gebouw verwoestte, zit het nu op 1531 St Philip Street. Het kost ongeveer $10 tot $15 en is geopend van dinsdag tot en met zaterdag, gesloten op zondag en maandag. Ga met een handvol mensen; de kamers kunnen fysiek geen touringcar aan, en als je meer dan vijf of zes bent, bel dan van tevoren in plaats van op te dagen en de hele plek te vullen.
De Sydney en Walda Besthoff Beeldentuin bij NOMA (City Park) is gratis, zeven dagen open, en herbergt een negentigtal sculpturen in diepe eikenschaduw naast het Kunstmuseum, schaduw zijnde het sleutelwoord. Gratis rondleidingen worden elke zondag gegeven zonder aanmelding, dus een groep kan gewoon opdagen. Zomeruren zijn 10.00 tot 18.00 uur, vanaf 1 oktober terug naar 17.00 uur. Toegang tot de galerij van NOMA zelf is apart en optioneel.
Twee dollar op de rivier
Het goedkoopste goede uur in New Orleans is de veerboot Algiers Point–Canal Street. Twee dollar per enkele reis, alleen voetgangers, geen reservering, elke groep loopt zo aan boord, en het is alleen contant zonder wisselgeld, dus neem briefjes van één mee. Het koopt je het beste skyline-uitzicht van de stad, een bries die in augustus nergens op het land bestaat, en een landing bij Algiers Point, een rustig raster van negentiende-eeuwse Creoolse huisjes met een paar goede bars erin. Let op de terugweg: de laatste boot vanaf Canal Street is om 20.45 uur zondag tot en met donderdag en om 22.45 uur vrijdag en zaterdag.
In hetzelfde thema van gratis rivier, Crescent Park (tussen de Marigny en de Bywater) is anderhalve kilometer teruggewonnen kade, dagelijks geopend van 6.00 tot 19.30 uur. Loop er bij zonsopgang of in het uur voor zonsondergang en het is het beste rivierzicht dat je te voet kunt krijgen; loop er om twee uur 's middags en je zult het betreuren, want er is bijna geen schaduw op de kade. Het combineert natuurlijk met Studio Be voor een halve dag Bywater.
Waar te eten rond de daguitstapjes
Na een ochtend op het water wil je een po-boy, en Parkway Bakery & Tavern (Mid-City, op korte loopafstand van City Park en de bayou) maakt de rosbief met jus waartegen elke andere in de stad wordt afgemeten, voor $12 tot $20 per sandwich. Het is een counter-service met een grote taverneruimte en buitentafels, dus een groep is prima, maar moet rekening houden met een rij en het verdelen over twee tafels. Het is open van woensdag tot en met zondag, 10.00 tot 18.00 uur, en gesloten op maandag en dinsdag, een echte valkuil voor wie op een maandag met een plan komt.
Voor de uitgebreide maaltijd blijft Commander's Palace (Garden District) de maatstaf voor Creoolse keuken en ontvangt het privéfeesten en grote tafels. Reserveer via Resy: op weekdagen is lunch vaak binnen de week beschikbaar, diner in het weekend duurt twee tot vier weken. Ga op woensdag tot en met vrijdag lunchen voor de informele dresscode, het driegangenmenu met schildpaddensoep, kwartel en broodpudding-soufflé voor grofweg $45 tot $60 per persoon, en de 25¢ martini's. Diner kost $90 tot $150 per persoon en verwacht een jasje-dasje-achtige standaard, dat wil zeggen overhemden, gesloten schoenen en geen korte broeken, wat handig is om te weten voordat je inpakt voor een moerasvakantie. Nabijgelegen logies zijn makkelijk te vergelijken via New Orleans hotelzoeker als je Uptown wilt verblijven in plaats van in de Quarter.
Avonden weg van Bourbon Street
Bacchanal Wine (Bywater) is een wijnwinkel met een achtertuin eraan vast, zeven avonden per week livemuziek, en helemaal geen deurbeleid: je kiest een fles binnen en vindt een plekje in de tuin. Flessen beginnen rond de $30 en borden kosten ongeveer $20. Een grote groep is comfortabel op een doordeweekse avond en kansloos op vrijdag of zaterdag, wanneer de tuin vroeg vol raakt. Het is dagelijks geopend vanaf 17.00 uur, tot 23.00 uur op vrijdag en zaterdag.
Snug Harbor Jazz Bistro (Frenchmen Street, Marigny) is de serieuze luisterruimte, met zitplaatsen, met tickets en stil, met sets om 19.30 en 21.30 uur, zeven avonden per week, en tickets rond de $30 tot $45 plus diner. Omdat het zitplaatsen heeft, moeten groepen reserveren; tickethouders vooraf kunnen een dinertafel reserveren via OpenTable, en het balkon is de juiste keuze voor gezelschappen van zes of meer. Ga hierheen in plaats van drie diep in een bar te staan en te schreeuwen.
Tipitina's (Uptown) is waar de funk van New Orleans nog echt leeft: eigendom van de band, algemene toegang, staanplaatsen, $20 tot $50 per show, ruwweg dertig shows per seizoen. Er is geen groepsbeleid om over te spreken, dus koop tickets vooraf voor alles met een bekende naam, en check de kalender voordat je een avond vastlegt, want de zaal is donker op avonden zonder boeking.
Rock 'n' Bowl (Mid-City, aan South Carrollton) is de beste groepszaal in de stad: bowlen, live zydeco en locals die echt kunnen dansen, allemaal onder één dak, met banen die te boeken zijn voor feesten en een evenementenruimte voor privéhuur. Cover is $10 tot $20 plus baanhuur. Donderdag zydeco-avond is de reden om te gaan. Het is gesloten op zondag en maandag.
Rondkomen, betalen en timing
Het moeras en de River Road vereisen beide wielen. Barataria en de plantages hebben geen nuttig openbaar vervoer, dus het is een huurauto, een rideshare in beide richtingen, of een tour met ophaalservice, en voor Cajun Encounters is de hotelpick-up in de French Quarter de goedkoopste manier om het probleem helemaal te vermijden. Binnen de stad dekken de tram en korte rideshares alles hierboven, en de veerboot is te belopen vanuit de Quarter.
Neem cash mee. De veerboot accepteert alleen cash en geeft geen wisselgeld; kleine biljetten maken het leven ook makkelijker bij bardeur en baanhuur. Al het andere hier accepteert kaarten.
Bouw de week rond sluitingen in plaats van ze te bestrijden: Whitney is dinsdags gesloten, Studio Be maandag en dinsdag, Backstreet zondag en maandag, Parkway maandag en dinsdag, Rock 'n' Bowl zondag en maandag. Whitney's laatste toegang om 15.00 uur en Crescent Park's poort om 19.30 uur zijn de twee harde stops die je het meest waarschijnlijk te pakken nemen.
Qua budget is een realistisch dagje uit van de Quarter $40 tot $100 voor de boot, $25 tot $67 voor één of beide plantages, en $12 tot $20 voor lunch, dus reken op $100 tot $180 per persoon voor een volledige moeras-en-River-Road-dag inclusief vervoer. Het gratis half is echt gratis: Barataria, de beeldentuin, Crescent Park, en $4 retour op de rivier. Voor de rest van de stad, van waar te verblijven tot wat te eten, begin met de New Orleans-gids.
Nog een laatste timing-tip. In de hoogzomer behandel je het midden van de dag als onbruikbaar en stapel je het buitenleven aan beide uiteinden: moeras om 17.00 uur, River Road voor de middag, musea en eikenschaduw van de beeldentuin ertussenin. Plan het zo en de hitte wordt een planningsprobleem in plaats van een reden om in een bar op Bourbon Street te blijven.
