Het Lake Pontchartrain gedraagt zich niet als een meer. Ga op de zeewering staan waar het New Basin Canal het water raakt en de overkant is verdwenen, de horizon een strak getrokken lijn, en de golfslag beukt zo hard tegen het beton dat je schoenen nat worden op een winderige middag. De kleine witte vuurtoren op zijn poten bij de monding van het kanaal, het New Canal Lighthouse Museum & Education Center (West End), is de reden dat dat water een geschiedenis heeft en niet alleen een uitzicht.
Wat de vuurtoren is en wat je binnen ziet
Het gebouw dat je beklimt is een reconstructie, geen overlevende. Sinds 1838 staat er op deze plek in de een of andere vorm een licht, om de ingang van het open meer naar het kanaal te markeren voor het ondiep stekende scheepvaartverkeer dat er gebruik van maakte. Orkaan Katrina verwoestte in 2005 het bouwwerk dat er stond. De Pontchartrain Conservancy bouwde het opnieuw op met hergebruikt materiaal van het origineel, en het heropende als een werkend centrum voor kustwetenschap met een museum erin.
Dat dubbele leven is wat het bezoek je ochtend waard maakt. Er is het vuurtorenhalf, waar een gids je meeneemt door de afstamming van het licht, de wereld van de vuurtorenwachters, de storm, het hergebruik en de heropbouw. Dan is er het Conservancy-half, een reeks doe-exposities over het water buiten het raam. Er zijn waterkwaliteitsstations die je echt kunt bedienen, en een moerasmodel dat laat zien wat er met een kustlijn gebeurt als het wetland ervoor verdwijnt. Het is op schoolgroepen gericht zonder kinderachtig te zijn, wat in de praktijk betekent dat een volwassene iets leert en een negenjarige geboeid blijft.
Dan klim je naar de lantaren. Het is een korte klim, geen torenbeklimming, maar het zijn trappen en een smalle doorgang naar boven, en er is geen lift; als trappen voor iemand in je gezelschap onmogelijk zijn, dragen de exposities op de begane grond en het praatje van de gids nog steeds het grootste deel van het bezoek. Vanaf de lantaren krijg je de meetkunde die het museum heeft uitgelegd: kanaal aan de ene kant, golfbreker die uitloopt, meer dat alles daarachter vult.
Hoe lang het duurt en welke dagen je moet vermijden
Reken op 45 tot 75 minuten binnen. Dit is geen museum dat je even doorloopt; het gidselement bepaalt het tempo, en als je aankomt terwijl er net een praatje gaande is, schuif je er vanzelf in. Vijfenzeventig minuten is het maximum voor iemand die elke expositie doet en boven vragen stelt.
Plan rond het sluitingspatroon. De vuurtoren is gesloten op zondag en maandag, wat de meeste weekendbezoekers verrast, inclusief iedereen die er een lui zondagsplan aan de lakefront omheen heeft gebouwd. Dinsdag tot zaterdag is je venster, en een doordeweekse ochtend is de rustigste versie ervan.
Tickets aan de deur, en wanneer je echt moet bellen
Voor een stel of een gezin is dit gewoon binnenlopen. De entree is 10 USD voor volwassenen, 7,50 USD voor senioren, studenten en militairen, en gratis voor kinderen onder de zes. Je hoeft niet vooraf te boeken, er is geen systeem met tijdsloten om te slim af te zijn, en de wachtrijvraag komt op een normale doordeweekse dag nauwelijks op. De beperking is de grootte van het gebouw, niet de vraag.
Die kleinschaligheid is waarom groepen wel moeten bellen. Groepen van tien of meer betalen 5 USD per persoon, en grote groepen worden in golven opgesplitst zodat de vloeroppervlakte en de gids het aankunnen. Er zijn ook te boeken educatieve programma's van twee tot drie uur voor school- en tourgroepen, een dieper bezoek dan de losse binnenloop. Bel in ieder geval vooraf op 504-282-2134 in plaats van hoopvol met een touringcar aan te komen. Er bestaat een begeleide halve-dagoptie over de ruimere lakefront en wetlands als je liever iemand anders laat rijden en vertellen, maar het museum zelf is goedkoop en eenvoudig genoeg dat de meeste zelfstandige reizigers gewoon moeten komen opdagen en aan de deur betalen.
Het gratis deel van het bezoek
Zie het museum niet als het hele uitje. De Lakeshore Drive Seawall & Lakefront Promenade (Lakefront) loopt mijlen oostwaarts vanaf de vuurtoren, en de herbouwde wandeling over de zeewering is waar de vuurtoren ophoudt een curiositeit te zijn en begint te kloppen. Beneden op waterniveau, met het meer dat zich tegen de treden opstapelt, begrijp je waarvoor het licht waarschuwde. Ga laat in de middag, wanneer de zon van het water komt en de hele kustlijn zilver kleurt. Het kost niets, er is geen maximum aan het aantal bezoekers, en het is de beste plek om een groep te parkeren voor of na een museumslot.
Tien minuten oostwaarts langs de drive staat de Mardi Gras Fountain (Lakefront), gerestaureerd, met meer dan negentig krewe-emblemen in de omlijsting. Het is de enige stop die dit stuk kustlijn verbindt met carnaval, en het is echt nuttig voor bezoekers die nooit voor een parade in de stad zullen zijn: je kunt er staan en de namen lezen van de organisaties wier jaar draait om één dag in de straten, mijlen ten zuiden hiervan.
Loop je de andere kant op, dan sta je in West End Park & New Orleans Municipal Yacht Harbor (West End), de werkhaven die de vuurtoren bewaakte. Vijf minuten langs de kanaalrand hier geeft je de hele meetkunde in het echt: kanaal, golfbreker, meer, en de masten van enkele honderden boten. Openbaar park, vrij toegankelijk te voet, parkeren voor touringcars op straat.
Aan de overkant van het water zie je vanaf de vuurtoren de Southern Yacht Club (West End), de op één na oudste jachtclub van de Verenigde Staten. Fotografeer hem vanaf de openbare kant en laat het daarbij. Alleen leden en door hen uitgenodigde gasten, geen groepen die zomaar binnenlopen en geen openbare eetgelegenheid, dus aan de deur verschijnen is tien verloren minuten en een ongemakkelijk gesprek.
Eten op loopafstand
Er zijn drie eetgelegenheden met bediening aan West End, en ze zijn niet inwisselbaar.
Felix's Restaurant & Oyster Bar – Lakefront (West End) is de dichtstbijzijnde echte maaltijd bij de vuurtoren, in het verhoogde gebouw aan 7400 Lakeshore Drive, de opvolger van het restaurant dat er daarvoor zat, dus zoek op de huidige naam en niet op de oude. Hoofdgerechten kosten ongeveer 18 tot 35 USD, het opent om 11.00 uur zodat het aan beide kanten van een museumslot past, en de grote verhoogde eetzalen absorberen een touringcargroep beter dan waar dan ook hier. Het neemt grote gezelschappen en privé-evenementen aan.
Landry's Seafood House – Lake Pontchartrain (West End) ligt op twee minuten lopen van de vuurtoreningang en is de veiligste keuze voor een gemengd gezelschap of een gezin dat airconditioning en een bevestigde reservering nodig heeft. Grote eetzalen, ruimte voor evenementen, reserveringen mogelijk, hoofdgerechten ongeveer 20 tot 40 USD. Het is een landelijke keten en geen lokale keuken, wat je moet weten voordat je hem boven de alternatieven verkiest.
The Blue Crab Restaurant & Oyster Bar (West End) ligt het meest aan het meer van de drie, met een terras dat over het water naar de vuurtoren kijkt. Het organiseert feesten en verzorgt catering, maar neemt geen reserveringen aan voor gewone tafels, dus aankomen op zaterdag om 13.00 uur betekent wachten. Eet om 11.30 uur voor het museum of na 15.00 uur en het probleem verdwijnt. Hoofdgerechten ongeveer 15 tot 35 USD.
Bucktown, vijf minuten om het kanaal heen
De betere combinatie ligt westelijk. Deanie's Seafood – Bucktown (Bucktown) zit al meer dan vijftig jaar aan deze oever, vijf minuten rijden om het 17th Street Canal heen, zeven dagen per week open van 11.00 tot 21.00 uur en tot 22.00 uur op vrijdag en zaterdag. Grote groepen zijn welkom, al moet je op het drukste moment op wachten rekenen in plaats van op een reservering. Hoofdgerechten ongeveer 18 tot 35 USD en de schotels zijn deelbaar. Het is het lokale tegenwicht voor de ketenoptie en de reden om de middag hier te blijven in plaats van terug te rijden naar het centrum.
Daarnaast combineert Bucktown Harbor Park & Marsh Boardwalk (Bucktown) direct met het museum: veertig acres waar het 17th Street Canal het meer raakt, met een aangelegd moeras en vogelkijkhutten die in het echt precies laten zien wat de binnenexposities van de Conservancy beschrijven. Gratis, dagelijks open van 6.00 tot 18.00 uur, en de boardwalk is breed genoeg om een wandelgroep comfortabel aan te kunnen.
Vijf minuten van West End, bij Bellaire Drive en Stafford Place, markeert de 17th Street Canal Floodwall Marker (Lakeview) de plek waar de overstromingsmuur in 2005 doorbrak en de buurt eromheen verzwolg. Het geeft het verhaal van de uit hergebruikt materiaal herbouwde vuurtoren zijn echte gewicht. Het is ook een woonstraat zonder voorzieningen, dus ga rustig, alleen kleine groepen, en bedenk dat je voor iemands huis staat.
Het water op
Captain Morgan Sailing Charters (West End) is de enige manier om de vuurtoren te zien vanaf het water waarvoor hij is gebouwd. Elke tocht is privé, vertrekkend uit West End Park om 8.00, 14.00 en 16.00 uur voor zeiltochten van twee uur, ongeveer 100 tot 150 USD per uur voor de hele boot. De capaciteit is één jacht, dus het past bij een kleine groep die de boot helemaal afhuurt en is niets voor een touringcarpartij. Een uur in het museum en dan een zeiltocht is een nette halve dag.
Voor iets zachters is Kayak-iti-Yat (Mid-City) de oorspronkelijke kajakorganisatie van de stad, met tochten op reservering, zes dagen per week het hele jaar door, voor ongeveer 60 tot 75 USD per persoon voor een peddeltocht van twee tot drie uur. Bayou St. John loopt van Mid-City naar het meer, dus je bent op hetzelfde watersysteem waar de vuurtoren op staat, minus de bootdampen. Gidsen splitsen grotere gezelschappen op.
Als het verhaal over kustverlies in het museum je bijblijft, ga het dan met eigen ogen bekijken. The Great Delta Tours (Central City) organiseert kleinschalige moerasexcursies met gids, vertrekkend vanaf 610 John Churchill Chase St, ruwweg 80 tot 150 USD per persoon, afhankelijk van de tocht. Vertrekken zijn gepland in plaats van dagelijks, dus bel voor een datum in plaats van te veronderstellen dat morgen lukt.
De grotere, gemakkelijkere moerasoptie is Cajun Encounters Tour Company – Honey Island Swamp (vertrek met ophalen in het French Quarter), met boten van 22 zitplaatsen, tochten met kleine boten van 10 tot 12 zitplaatsen en privécharters, vanaf ongeveer 40 USD per persoon aan de kade en ongeveer 100 USD voor de kleine boot. Boten vertrekken om 9.30, 12.15, 14.45 en 17.00 uur; de kade ligt ongeveer 45 minuten verderop, dus het is vier tot vijf uur van deur tot deur met ruwweg twee uur op het water. Samen zijn de boekbare watertochten rond de stad goed voor 18.658 reizigersbeoordelingen, met de best beoordeelde op 4,9 van de 5 uit 7.105 beoordelingen. Ze varen zeven dagen per week en beginnen vanaf 76 USD per persoon voor de versies met vervoer erbij, wat je in gedachten moet houden wanneer een prijs aan de kade goedkoper lijkt, want die is meestal exclusief de rit.
Als het weer omslaat
De lakefront is onbeschut en er is nergens schuil. Tien minuten verderop in City Park is het New Orleans Museum of Art & Besthoff Sculpture Garden (City Park) de voor de hand liggende redding: 15 USD voor volwassenen, 10 USD voor senioren en militairen, 8 USD voor studenten, gratis onder 19, en de beeldentuin kost helemaal niets. Groepsbezoeken en rondleidingen zijn mogelijk, en op woensdag is het tot 19.00 uur open. Een Addertje: op maandag is het gesloten, precies wanneer de vuurtoren dat ook is, dus een natte maandag aan deze kant van de stad vraagt om een heel ander plan.
Is het de moeite waard
Ja, met één duidelijke voorwaarde: zie het als het anker van een halve dag aan de lakefront, niet als een op zichzelf staande bestemming waar je naartoe rijdt en weer terug. Puur als museum is het één klein gebouw en iets meer dan een uur van je tijd. Als het stukje dat een hele kustlijn begrijpelijk maakt (waarom de golfbreker er is, wat het moeras doet, wat er in 2005 gebeurde en wat sindsdien is herbouwd), is het een van de betere tien-dollaruren van de stad, en de gids is de reden.
Het past bij gezinnen met kinderen van schoolleeftijd, bij iedereen met een technische of ecologische inslag, en bij reizigers die het French Quarter al hebben gedaan en de band van de stad met water willen begrijpen in plaats van alleen die met muziek. Het past bij groepen als ze vooraf bellen. Het past niet bij iemand met twee dagen in de stad en geen auto, en het zal teleurstellen wie een spectaculaire toren verwacht. De aantrekkingskracht zit in het verhaal en de omgeving, niet in de hoogte.
Beste moment om te gaan
Van dinsdag tot zaterdag, en 's ochtends als eerste keuze. Als je om 10 of 11 uur aankomt, heb je een rustige verdieping, een gids met tijd om te praten, en een soepele doorloop naar de lunch in West End om 11.30 uur, voordat de zalen zonder reserveringen vol raken.
Seizoensgebonden zijn de overgangsmaanden de aangename. De lakefront is volledig onbeschaduwd, en in de hoogzomer is de wandeling langs de zeewering tegen het middaguur afzien, met bovendien de kans op een felle middagonweer die vanaf het meer komt aandrijven. Doe in de zomer het museum vroeg en bewaar de zeewering voor de laatste twee uur daglicht, wanneer het licht goed van het water komt en de promenade op zijn best is. In de koelere maanden kun je museum, zeewering, fontein en Bucktown-boardwalk met plezier achter elkaar doen op één middag.
Wind is hier belangrijker dan temperatuur. Een stevige noordenwind jaagt echte spray over de zeewering en maakt van een zeiltocht van twee uur een andere onderneming; check de voorspelling voordat je watertijd vastlegt, en houd de boardwalk en het museum als het winddichte deel van je plan.
Praktisch
Ernaartoe. Er is geen spoorlijn naar de lakefront, dus het is auto, rideshare of bus vanuit het centrum, ongeveer 15 tot 20 minuten van het French Quarter zonder verkeer. Straatparkeren langs Lakeshore Drive en rond West End is gratis en doorgaans ruim voldoende; bussen parkeren op straat bij West End. Als je geen auto hebt, combineer de trip dan met City Park zodat de reis de moeite loont.
Geld. Het museum is 10 USD voor volwassenen, 7,50 USD met korting, gratis onder zes, en 5 USD per persoon voor groepen van tien of meer. De zeewering, de fontein, West End Park en de Bucktown-boardwalk zijn allemaal gratis. Een realistische halve dag voor twee, met het museum en een zitlunch in West End, komt neer op ongeveer 70 tot 100 USD; met een privézeiltocht erbij zit je in een heel ander budget.
Timing. Geef het museum 45 tot 75 minuten, tel een uur bij voor de zeewering en de fontein, een uur voor de lunch, en nog een uur als je doorgaat naar Bucktown. Dat is een comfortabel blok van vier uur zonder haast.
Reserveren. Binnenlopen is prima voor individuen en gezinnen. Groepen van tien of meer, en iedereen die het onderwijsprogramma van twee tot drie uur wil, moeten vooraf bellen naar 504-282-2134. Watertochten van welke aard dan ook kun je beter vooraf boeken dan op de dag zelf te gokken.
Waar je kunt overnachten. De meeste bezoekers verblijven in het centrum en komen 's ochtends hierheen, en dat is de verstandige aanpak. Begin met de hotelzoekopdracht voor New Orleans voor het Quarter, het Warehouse District of het Garden District, en lees de uitgebreidere gids voor New Orleans om te zien hoe de rest van de stad zich rond dit halve dagje schikt.
